Med-Practic
Նվիրվում է վաստակաշատ ուսուցիչ Գրիգոր Շահյանին

Իրադարձություններ

Հայտարարություններ

Մեր հյուրն է

Հրատապ թեմա

Ուրոլոգիա

Պրոստատ սպեցիֆիկ անտիգենի մետաբոլիզմը

Պրոստատ սպեցիֆիկ անտիգենը 34ԿԴ մոլեկուլյար զանգվածով գլիկոպրոտեիդ է, որը գրեթե գերազանցապես արտադրվում է շագանակագեղձի էպիթելում [1,2]: ՊՍԱ-ի որոշումը օգտակար է շագանակագեղձի քաղցկեղի վաղ հայտնաբերման համար և հավաստի մարկեր է շագանակագեղձի քաղցկեղով հիվանդների վարելու ընթացքում [3-5]: Սակայն ՊՍԱ-ի զգայունությունը և սպեցիֆիկությունը սահմանափակում է վերջինիս օգտագործումը որպես սկրինինգային միջոց, քանի որ ՊՍԱ-ը հյուսվածք սպեցիֆիկ չէ [6,7], ինչպես նաև քաղցկեղ սպեցիֆիկ չէ [8]:

 

Շագանակագեղձի քաղցկեղի ախտորոշման համար ՊՍԱ-ի զգայունության և սպեցիֆիկության բարձրացման նպատակով որոշ հետազոտություններում խորհուրդ է տրվում որոշելու ազատ և կապված ՊՍԱ-ն  կամ ազատ ՊՍԱ-ի և ամբողջ ՊՍԱ-ի հարաբերակցությունը [9-12]: Հետազոտողները ապացուցել են, որ ՊՍԱ-ի ցուցանիշը կապ ունի շագանակագեղձի ծավալի և հիվանդի տարիքի հետ և առաջարկել են սահմանել ՊՍԱ-ի տարիքային նորմատիվներ և ՊՍԱ-ի խտություն` որպես ավելի ճշգրիտ ցուցանիշներ [13,14]: Այս համաձայնեցումը հաստատել է շագանակագեղձի քաղցկեղի ախտորոշման ճշգրտությունը, սակայն դեռ հայտնի չէ, թե այլ գործոններ ինչպես են ազդում ՊՍԱ-ի ցուցանիշի վրա: Որոշ հետազոտողներ ուսումնասիրել են ՊՍԱ-ի մետաբոլիզմը. J.N.Kabalin, J.C.Hornberger, ինչպես նաև J.R.Monath et al  ուսումնասիրել են ՊՍԱ-ի էլիմինացիան երիկամներով: Նրանք եզրահանգել են, որ ՊՍԱօրգանիզմից չի հեռանում հեմոդիալիզի միջոցով և եզրակացրել են, որ ՊՍԱօրգանիզմից չի կարող հեռանալ երիկամային մեխանիզմով [15,16]: A.H.Agha et al [17] հետազոտել են կորոնարոգրաֆիայի ժամանակ վերցված արյան նմուշը: Հիմք ընդունելով ՊՍԱ-ի ցուցանիշի փոփոխությունը մինչև լյարդային ցիրկուլյացիան և լյարդից հետո` նրանք եզրահանգել են, որ ՊՍԱ-ի մետաբոլիզմի մեծ մասը տեղի է ունենում լյարդում:

 

Invitroհետազոտությունները ցույց են տվել, որ պլազմայում ՊՍԱ-ն կապված է α1-անտիքիմոտրիպսինի և α2-մակրոգլոբուլինի հետ` համապատասխանաբար 100կդ և 78կդ մոլեկուլյար զանգվածներով [18]: Այս կապված մոլեկուլները կազմում են պլազմայում ՊՍԱ-ի 95%-ը [19], որոնց մեծ չափերը թույլ չեն տալիս ֆիլտրվել գլոմերուլյար թաղանթով: Միայն ՊՍԱ-ի փոքր ֆրակցիան է, որ գտնվում է ազատ վիճակում, որի մոլեկուլյար կշիռը 33կդ  է, որը մոտավորապես հավասար է ալբումինի մոլեկուլային կշռին: Տեսականորեն ՊՍԱ-ի միայն այս ձևը կարող է ֆիլտրվել նորմալ երիկամով: A.H.Aghaetal հետազոտել են ՊՍԱկորոնար անոթների կատետերիզացիայի ժամանակ վերցված արյան պլազմայում, և համեմատել են թոքային, երիկամային, լյարդային շրջանառության արյան պլազմայի ՊՍԱ-ի ցուցանիշների հետ: Երիկամային և թոքային շրջանառության արյան պլազմայի ՊՍԱ-ի ցուցանիշների միջև նշանակալի տարբերություն չդիտվեց,  զգալի փոփոխություն դիտվեց լյարդի շրջանառության ժամանակ [17]: Այս արդյունքը նմանէ S.Kiliketal [20] ստացված արդյունքին: Այնուամենայնիվ, հեղինակները եզրահանգել են, որ անհրաժեշտ են լրացուցիչ հետազոտություններ  շագանակագեղձի քաղցկեղով և լյարդի պաթոլոգիայով հիվանդների մոտ ՊՍԱ-ի ցուցանիշի մեկնաբանության համար: Մենք հետազոտում էինք ՊՍԱ-ի ցուցանիշի փոփոխությունը արմատական պրոստատէկտոմիայից հետո և պատահական հայտնաբերեցինք օրինաչափություն:

 

Նյութը և մեթոդները

 

Հետազոտության մեջ ներառել ենք 18 հիվանդ, որոնց տրանսռեկտալ սոնոգրաֆիկ հսկողության ներքո կատարվել է շագանակագեղձի բիոպսիա և ախտահյուսվածքաբանական քննությամբ հաստատվել է շագանակագեղձի քաղցկեղ: Բոլոր հիվանդների մոտ Գլիսոնի ցուցանիշը` ≤7: Մինչև հետազոտության մեջ ընդգրկելը բոլոր հիվանդներից վերցվել է գրավոր համաձայնություն: Բոլոր հիվանդներին կատարվել է արմատական պրոստատէկտոմիա: Արյան պլազմայում ՊՍԱ-ի ցուցանիշը որոշվել է վիրահատությունից անմիջապես հետո և 2 օր անց: Հետազոտության համարվերցված արյան նմուշները սենյակային ջերմաստիճանում 60 րոպե պահելուց հետո ցենտրիֆուգվել են (2000g) 10 րոպեի ընթացքում: Ցենտրիֆուգելուց հետո ստացված արյան շիճուկը անմիջապես սառեցվել է և պահվել -200C պայմաններում` մինչև օգտագործելը: Արյան շիճուկները հալեցվել են անմիջապես հետազոտությունը կատարելուց առաջ: ՊՍԱորոշվել է իմունոֆերմենտային անալիզի եղանակով` օգտագործելով Microwell PSA EIA (Synthon Bioresearch, Inc.) ռեակտիվը:    

 

Հիվանդները բաժանվել են երկու խմբի. A խումբ` բիլիռուբինի նորմալ մակարդակով հիվանդներ (n=14), B խումբ` բիլիռուբինի բարձր մակարդակով հիվանդներ (n=4): ՊՍԱ-ի փոփոխությունը (1 – անմիջապես վիրահատությունից հետո, 2 – 2օր անց) գնահատվել է հաշվի առնելով բիլիռուբինի մակարդակը: Վիճակագրական հաշվարկի համար օգտագործվել է SPSS11 ծրագիրը: 2 փոխկապակցված փոփոխականների համեմատությունը (ՊՍԱ-ի մակարդակը վիրահատությունից հետո և 2 օր անց) բիլիռուբինի տարբեր մակարդակներով խմբերում կատարվել է ոչ պարամետրիկ մեթոդի ընտրությամբ չակնկալելով նորմալ բաշխումը: Ոչ պարամետրիկ մեթոդը կիրառվել է երկու կապակցված խմբերի համար` Վիլկոքսոնի ռանգային նշանային տեստի միջոցով: Տեստի զրոյական հիպոթեզն է` երկու խմբերի արժեքների տարբերությունների միջնակետը հավասար է զրոյի: Այդ տեստը հիմնված է երկու խմբերի տարբերությունների բացարձակ արժեքների ռանգավորման վրա: Այնուհետև դրական և բացասական արժեք ունեցող տարբերությունների ռանգերը գումարվում են առանձին և համեմատվում իրար հետ (աղյուսակ 1): Այդ համեմատության արդյունքում Վիլկոքսոնի ռանգային նշանային տեստի Z չափանիշը ստանում է արժեք, որի համար համապատասխան սխալի հավանականությունն է հաշվարկվում (P) (աղյուսակ 2): Ըստ P-ի արժեքի որոշվում է հիպոթեզի հաստատումը կամ հերքումը (P>0,05` հիպոթեզը հաստատված է և ուսումնասիրվող պայմանը խմբերի վրա ազդեցություն չունի):

ՊՍԱ-ի ցուցանիշի նվազման վրա բիլիռուբինի ազդեցությունը որոշելու նպատակով կատարվել է ոչ պարամետրիկ կորելյացիա` Սպիրմանի տեստը:  

 

Արդյունքներ

 

Արյան պլազմայում ՊՍԱ-ի ցուցանիշների փոփոխությունը խմբերում տարբերվում էր: ՊՍԱ-ի միջին ցուցանիշների փոփոխությունը արտացոլված է նկար 1-ում և նկար 2-ում` համապատասխանաբար A և B խմբերի համար:

Նկար 1. Խումբ A, 1 – ՊՍԱ-ի միջին ցուցանիշը վիրահատությունից անմիջապես հետո, 2   - ՊՍԱ-ի միջին ցուցանիշը 2 օր անց

 

Նկար 2. ԽումբB, 1 – ՊՍԱ-իմիջինցուցանիշըվիրահատությունիցանմիջապեսհետո, 2 – ՊՍԱ-իմիջինցուցանիշը 2 օրանց

 

ՊՍԱ-ի ցուցանիշի փոփոխությունը` կապված բիլիռուբինի մակարդակից, պատկերված է նկար 3-ում:

 

Նկար 3. Արյան պլազմայի ՊՍԱ-ի կոնցենտրացիայի փոփոխությունը` կապված բիլիռուբինի մակարդակից

 

       Աղյուսակ 1

    Վիլկոքսոնի ռանգային նշանային տեստ

Ranks

 

N

Mean Rank

Sum of Ranks

Խումբ B. վիրահատության II օր, վիրահատությունից անմիջապես հետո

Negative Ranks

2(a)

2,75

5,50

Positive Ranks

2(b)

2,25

4,40

Ties

0(c)

 

 

Total

4

 

 

Խումբ A. վիրահատության II օր, վիրահատությունից անմիջապես հետո

Negative Ranks

10(d)

9,50

95,00

Positive Ranks

4(e)

2,50

10,00

Ties

0(f)

 

 

Total

14

 

 

 

a -  խումբ B վիրահատության II օր < խումբ B վիրահատությունից անմիջապես հետո;  b – խումբ B վիրահատության II օր > խումբ B վիրահատությունից անմիջապես հետո; c - խումբ B վիրահատությունից անմիջապես հետո = խումբ B վիրահատության II օր; d – խումբ A վիրահատության II օր < խումբ A  վիրահատությունից անմիջապես հետո; e – խումբ A վիրահատության II օր > խումբ A վիրահատությունից անմիջապես հետո; f – խումբ A վիրահատությունից  անմիջապես  հետո = խումբ A վիրահատության II օր:

 

        Աղյուսակ 2

    Վիլկոքսոնի    ռանգային  նշանային  տեստ

Test Statistics

 

Խումբ B. վիրահատության II օր,  վիրահատությունից անմիջապես հետո

Խումբ A. վիրահատության II օր, վիրահատությունից անմիջապես հետո

Z

-0,184

-2,669

P Asymp. Sig. (2-tailed)

0,854

0,008

Z – ռանգային տարբերության միջին ցուցանիշ, P – սխալի հավանականություն

 

Երկու համակցված փոփոխականների համեմատությունը (ՊՍԱ-ի մակարդակը վիրահատությունից անմիջապես հետո և 2 օր անց) բիլիռուբինի տարբեր մակարդակներով խմբերում կատարվել է Wilcoxon Signed Ranks տեստի օգնությամբ (աղյուսակ 1,2): Տեստը ցույց տվեց ՊՍԱ-ի ցուցանիշի նշանակալի իջեցում բիլիռուբինի նորմալ մակարդակով հիվանդների մոտ (p=0,008, α=0,05), սակայն բիլիռուբինի բարձր մակարդակով խմբում ՊՍԱ-ի ցուցանիշի փոփոխությունը նշանակալի չէ (p=0,854, α=0,05): ՊՍԱ-ի քայքայման վրա բիլիռուբինի մակարդակի ազդեցությունը որոշելու համար կատարվել է ոչ պարամետրիկ կորելացիայի Սպիրմանի տեստը (աղյուսակ 3): ՊՍԱ–ի ցուցանիշի  նվազման ինդեքսը հաշվարկվել է II օրվա ցուցանիշից հանելով I օրվա ցուցանիշը:

 

   Աղյուսակ 3

             Սպիրմանիρկորելացիոն տեստ

Կորելյացիաներ

 

ՊՍԱ- ի նվազումը

Խումբ A, խումբ B

Spearman's ρ

ՊՍԱ- ի նվազումը

Կորելյացիոն գործակից

1,000

-0,413(*)

P Sig. (1-tailed)

.

0.044

N

18

18

Խումբ A, խումբ B

Կորելյացիոն գործակից

-0,413(*)

1,000

P Sig. (1-tailed)

0,044

.

N

18

18

* Correlation is significant at the 0.05 level (1-tailed).

 

Տեստը ցույց է տվել կորելյացիոն կապ ՊՍԱ-ի տրոհման և բիլիռուբինի մակարդակի միջև (ρ=-0,413, p=0,044, α=0,05): Որքան մեծ է բիլիռուբինի մակարդակը, այնքան ցածր է ՊՍԱ-ի ցուցանիշի նվազումը:


Վերլուծություն   

 

H.Lilja-ն վարկած է առաջ քաշել, որ ՊՍԱ-ի մետաբոլիզմը հավանաբար կատարվում է լյարդում [21]: Ավելի ուշ A.H.Agha-ն et al ցույց տվեցին, որ ՊՍԱ-ի մետաբոլիզմի ամենահավանական տեղը լյարդն է [17]: S.V.Pizzo-ն et al, ինչպես նաև J.Travis, G.S.Salvesen տրամաբանորեն եզրահանգեցին, որ ՊՍԱ-անտիքիմոտրիպսին կոմպլեքսի չափը (մոտավորապես 90-100kD) չի կարող ֆիլտրվել գլոմերուլար ապարատի միջոցով: Առաջարկվեց, որ կապված ՊՍԱ-ն հավանաբար հեռացվում է ռեցեպտոր միջնորդված էնդոցիտոզի միջոցով լյարդում [22,23]: Ավելի ուշ հետազոտությունները [24,25] հայտնաբերեցին որոշակի լյարդային սերպին-էնզիմ կոմպլեքս ընկալիչներ, որոնք հեռացնում են կոմպլեքս միացությունները սերին պրոտեազների և նրանց պրոտեազա ինհիբիտորների միջև, ինչպես օրինակ α1-անտիքիմոտրիպսինը: Հնարավոր է, որ այս ընկալիչները ընդգրկված են ՊՍԱ α1-անտիքիմոտրիպսին կոմպլեքսի արյան շրջանառությունից զտման գործընթացում: ՊՍԱ-ի լյարդի միջոցով մաքրման այլընտրանքային մեխանիզմ են համարվում Կուպֆերի բջիջները: Այս բջիջները հեպատոցիտներ չեն, այլ մակրոֆագեր, որոնք տեղակայված են լյարդային սինուսոիդների էնդոթելում: Այս բջիջները պարունակում են Կարբոհիդրատ սպեցիֆիկ ընկալիչներ և պատասխանատու են արյան շրջանառությունից գլիկոպրոտեինների մաքրման համար [26]: Քանի որ ՊՍԱ-ն գլիկոպրոտեին է [27], ապա ՊՍԱ-ի մետաբոլիզմը հավանաբար կատարվում է ընկալիչ միջնորդված էնդոցիտոզի միջոցով Կուպֆերի բջիջներում:     

 

Մի շարք հետազոտողներ փորձել են գտնել կորելյացիոն կապ լյարդի ֆունկցիայի և ՊՍԱ-ի արյան կոնցենտրացիայի միջև: A.Kadayifci  et  al  չեն գտել ՊՍԱ-ի մակարդակի նշանակալի տարբերություն լյարդի պաթոլոգիայով և առողջ մարդկանց միջև [28]: P.B.Wiliams et al հետազոտել են քրոնիկ լյարդային անբավարարությամբ 10 տղամարդու, որոնց կատարվելու էր լյարդի տրանսպլանտացիա և եզրահանգել, որ սուր  լյարդային դիսֆունկցիան նշանակալի չի փոխում ՊՍԱ-ի մակարդակը պլազմայում [29]: Նմանօրինակ այլ հետազոտություններ ևս ցույց են տվել,  որ  ՊՍԱ-ի մակարդակը չի  փոփոխվում  սուր կամ քրոնիկ լյարդային պաթոլոգիայի ժամանակ [31,32]: Ի հակադրում այս հետազոտությունների S.Kilic et al ենթադրում էին, որ երիկամների և լյարդի պաթոլոգիաները կարող են փոխել ՊՍԱ-ի մակարդակը` արյան մեջ և հանգեցնել սխալ եզրահանգումների [20]: Y.Kubota et al առաջարկեցին զգուշությամբ կիրառել ՊՍԱ-ի և free total ՊՍԱ-ի հարաբերակցության ստանդարտ ցուցանիշները շագանակագեղձի քաղցկեղի ախտորոշման և փուլավորման համար սուր լյարդային անբավարարությամբ հիվանդների մոտ [32]: Կարելի է ենթադրել, որ քրոնիկ լյարդային անբավարարության ժամանակ ՊՍԱ-ի զտման նվազումը կարող է հանգեցնել արյան մեջ ՊՍԱ-ի ցուցանիշի պարադոքսալ նվազման: Լյարդի ցիռոզով հիվանդների մոտ էստրոգեն/անդրոգեն հարաբերակցությունը սովորաբար բարձրացած է: Տեստոստերոնի և դիհիդրոտեստոստերոնի մակարդակները իջած են, իսկ էստրադիոլի մակարդակը` նորմալ կամ չափավոր բարձրացած: Այս փոփոխությունները կապված են լյարդի պաթոլոգիայի սրության հետ [33,34]: Մի շարք այլ գործոններ նույնպես կարող են ազդել հորմոնալ փոփոխությունների վրա լյարդի ցիռոզի ժամանակ` սեռական հորմոն կապող սպիտակուցի գերարտադրությունը լյարդում, այս մոլեկուլի փոփոխված իզոձևերը տարբեր ստերոիդ կապող հատկություններով, պրոլակտինի մակարդակի բարձրացում, էստրոգենների կողմից Լեյդիգի բջիջների ֆունկցիայի ընկճում, լյարդում էստրոգենային ռեցեպտորների ավելացում [35]: Քրոնիկ լյարդային անբավարարությամբ տղամարդկանց մոտ տեստոստերոնի մակարդակի իջեցումը բացատրվում է մեկ այլ մեխանիզմով` պայմանավորված  IGF-I-ով  [36]: Հաստատվել է, որ IGF-I-ը խթանում է տեստոստերոնի սինթեզը և սպերմատոգենեզը [37], որի անբավարարությունը կարող է առաջացնել հիպոգոնադիզմ` պայմանավորված լյարդի ցիռոզով:      

 

Ինչպես տեսնում ենք, գրականության մեջ առկա են հակասական տվյալներ ՊՍԱ-ի ցուցանիշի վրա լյարդի պաթոլոգիաների ազդեցության վերաբերյալ: Մենք հետազոտում էինք ՊՍԱ-ի ցուցանիշի փոփոխությունը արմատական պրոստատէկտոմիայից հետո և հայտնաբերեցինք հետաքրքիր օրինաչափություն: Արյան նմուշները վերցվել էին վիրահատությունից անմիջապես հետո և 2 օր անց: ՊՍԱ-ի անկման արագությունը բիլիռուբինի բարձր մակարդակով հիվանդների մոտ համեմատվել է նորմալ բիլիռուբինի մակարդակով հիվանդների հետ: Վիճակագրական անալիզը ցույց է տվել նշանակալի կորելացիա բիլիռուբինի մակարդակի և ՊՍԱ-ի անկման արագության միջև (p value = 0,044): Այսպիսով` մեր տվյալները մեկ անգամ  ևս  հաստատում են  A.H.Agha-ի հիպոթեզը, որ լյարդը համարվում է ՊՍԱ-ի մետաբոլիզմի ամենահավանական տեղը:

 

Եզրակացություն   

 

Մեր արդյունքները հաստատում են այն հիպոթեզը, որ ՊՍԱ-ի նյութափոխանակությունը կատարվում է լյարդում: Թեև ՊՍԱ-ի նյութափոխանակության մեխանիզմը վերջնականորեն հաստատված չէ, այնուամենայնիվ, մեր հետազոտությունը ցույց է տվել, որ քրոնիկ լյարդային անբավարարությունը երկարացնում է ՊՍԱ-ի կիսատրոհման ժամանակը: Այս արդյունքները պետք է հաշվի առնվեն, երբ լյարդի պաթոլոգիայով հիվանդների մոտ գնահատում են ՊՍԱ-ի մակարդակը: Մյուս կողմից` հաշվի առնելով մեր արդյուքները, մենք ենթադրում ենք, որ լյարդի պաթոլոգիաները կարող են փոխել ՊՍԱ-ի մակարդակը և հանգեցնել  սխալ եզրահանգումների ինչպես շագանակագեղձի քաղցկեղի ախտորոշման փուլում, այնպես էլ ՊՍԱ-ի ցուցանիշի փոփոխության գնահատման դեպքում շագանակագեղձի քաղցկեղի բուժման ընթացքում:


Գրականություն


  1. Wang W.C., Valenzuela L.A., Murphy G.P. and Chu T.M. Purification of human prostate-specific antigen. Invest Urol 1979;17:159-63.
  2. Sensabaugh G.F. Isolation and characterization of a semen-specific protein from human seminal plazma: a potential new marker for semen identification. J Forensic Sci 1978;23:106-15.
  3. Catalona W.J., Smith D.S., Ratliff T.L., Dodds K.M., Coplen D.E., Yuan J.J., Petros J.A. and Andriote G.L. Measurement of prostate specific antigen in serum as a screening test for prostate cancer. New Engl J Med 1987;324:1156-61.
  4. Labrie F., Dupont A., Suburu R., Cusan L., Tremblay M., Gomez J.L.  and Emond J. Serum prostate-specific antigen as pre-screening test for prostate cancer. J Urol 1992;147: (3 Pt 2):846-51;
  5. Stamey T.A., Yang N., Hay A.R., Mc Neal J.E., Freiha F.S. and Redwine E. Prostate specific antigen as a serum marker for adenocarcinoma of the prostate. New Engl J Med 1987;317:909-16.
  6. Diamandis E.P., Yu H. Nonprostatic source of prostate-specific antigen. Urol Clin North Am 1997;24:275-82.
  7. Black M.H., Diamandis E.P. The diagnostic and prognostic utility of prostate-specific antigen for disease of the breast. Breast Cancer Res Treat 2000;59:1-14.
  8. Catalona W.J., Partin A.W., Slawin K.M., et al. Use of the percentage of free prostate-specific antigen to enhance differentiation of prostate cancer from benign prostatic disease: a prospective multicenter clinical trial. JAMA 1998;279:1542-47.
  9. Stenman U.H., Leinonen J., Alfthan H. et al. A complex between prostate-specific antigen and α1-antichymotrypsin is the major form of prostate-specific antigen in serum of patients with prostate cancer: assay of the complex improves clinical sensitivity for cancer. Cancer Res 1991;51:222-6.
  10. Christensson A., Bjork T., Nilsson O. et al  Serum prostate-specific antigen complexed to α1-antichymotrypsin as an indicator of prostate cancer. J Urol 1993;150:100-105.
  11. Leinonen J., Lovgren T., Vornanen T. et al Double-label time resolved immunofluorometric assay of prostate-specific antigen and of its complex with α1-antichymotrypsin. Clin Chem 1993;39:2098-2103.
  12. Catalona W.J., Smith D.S., Wolfert R.L. et al Evaluation of percentage of free serum prostate-specific antigen to improve specificity of prostate cancer screening. JAMA 1995;274:1214-20.
  13. Babaian R.J., Miyashita H., Evans R.B., Ramires E.I. The distribution of prostate specific antigen in men without clinical or pathological evidence of prostate cancer: relationship to gland volume and age. J Urol 1992;147:837-40.
  14. Collins G.N., Lee R.J., McKelvie G.B., Rogers A.C., Hehir M. Relationship between prostate specific antigen, prostate Volume and age in the benign prostate. Br J Urol 1993;71:445-50.
  15. Kabalin J.N., Hornberger J.C. Prostate-specific antigen is not excreted by human kidneys or eliminated by routine hemodialysis. Urology 1991;37:308-10.
  16. Monath J.R., Burkhart J.M., Freedman B.I., Pittaway D.E., Russell G.B., Assimos D.G. Effect of hemodialysis on prostate-specific antigen. Urology 1993;42:398-400.
  17. Agha A.H., Schechter E., Roy J.B., Culkin D.J. Prostate specific antigen is metabolized in the liver. J Urol 1996;155:1332-5.
  18. Christensson A., Laurell C.B., Lilja H. Enzymatic activity of prostate-specific antigen and its reactions with extracellular serine proteinase inhibitors. Eur J Biochem 1990;194:755-63.
  19. Lilja H., Christensson A., Dahlen U., Matikainen M.T., Nilsson O., Pettersson K., Lovgren T. Prostate-specific antigen in serum occurs predominantly in complex with α1-antichymotrypsin. Clin Chem 1991;37(9):1618-25.
  20. Kilic S., Yalcinkaya S., Guntekin E., Kukul E., Deger N., Sevuk M. Determination of the site of metabolism of total, free, and complexed prostate-specific antigen. Urology 1998;52:470-3.
  21. Lilja H. Significance of different molecular forms of serum PSA. The free, noncomplexed form of PSA versus that complexed to alpha 1-antichymotrypsin. Urol Clin N Amer 1993;20:681-6.
  22. Pizzo S.V., Mast A.E., Feldman S.R. et al In vivo catabolism of α1-antichymotrypsin is mediated by the serpin receptor which binds α1-proteinase inhibitor, antitrombin II and heparin cofactor II. Biochim Biophys Acta 1988;967:158-62.
  23. Travis J., Salvesen G.S. Human plasma proteinase inhibitors. Annu Rev Biochem 1983;52:655-709.
  24. Mast A.E., Enghild J.J., Pizzo S.V., Salvensen G. Analysis of the plasma elimination kinetics and conformational stabilities of native, proteinase-complexed, and reactive site cleavage serpins: comparison of alpha 1-antichymotrypsin, antithrombin III, alpha 2-antiplasmin, angiotensinogen and ovalbumin. Biochemistry 1991;30:1723-30.
  25. Perlmutter D.H., Glover G.I., Rivetna M., Schasteen C.S., Fallon R.J. Identification of a serpine-enzyme complex receptor on human hepatoma cells and human monocytes. Proc Natl Acad Sci 1990;87:3753-7.
  26. Kolb-Bachofen V., Schlepper-Schafer J., Vogell W., Kolb H. Electron microscopic evidence for an asialoglycoprotein receptor on Kupffer cells: localization of lectin-mediated endocytosis. Cell 1982;29:859-66.
  27. Watt K.W., Lee P.J., M’Timkulu T., Chan W.P., Loor R. Human prostate-specific antigen: structural and functional similarity with serine proteases. Proc Natl Acad Sci 1986;83:3166-70.
  28. Kadayifci A., Benekli M., Simsek H. et al. Prostatic acid phosphatase and prostate specific antigen in liver disease. Int Urol Nephrol 1996;28:67-71.
  29. Williams P.B., Eastman J.A., Culkin D.J., et al. Influence of hepatic function on serum levels of prostate specific antigen. J Urol 1997;158:1867-9.
  30. Mittal R.D., Singh M.K., Selvaraju C., Choudhuri G. Total PSA and free PSA in patients with severe liver dysfunction. Indian J Urol 2003;19:117-9.
  31. Ku J.H., Kim M.E., Lee N.K., Park Y.H. and Ahn J.O. Influence of age, anthropometry, and hepatic and renal function on serum prostate-specific antigen levels in healthy middle-age men. Urology 2003;61:132-6.
  32. Kubota Y., Sasagawa I., Sinzawa H. et al. Serum levels of free and total prostate-specific antigen in males with liver cirrhosis. Eur Urol 1999;36:409-12.
  33. Bannister P., Oakes J., Sheridan P., Losowsky M.S. Sex hormone changes in chronic liver disease: a matched study of alcoholic versus non-alcoholic liver disease. Quart J Med 1987;63:305-13.
  34. Van Thiel D.H., Gavaler J.S., Spero J.A. et al. Patterns of hypothalamic-pituitary-gonadal dysfunction in men with liver disease due to differing etiologies. Hepatology 1981;1:39-46. 
  35. Terasaki T., Nowlin D.M., Pardridge W.M. Differential binding of testosterone and estradiol to isoforms of sex hormone-binding globulin: selective alteration of estradiol binding in cirrhosis. J Clin Endoc Metab 1988;67:639-43.
  36. Caufriez A., Reding P., Urbain D., Golstein J., Copinschi G. Insulin-like growth factor I: a good indicator of functional hepatocellular capacity in alcoholic liver cirrhosis. J Endocrinol Invest 1991;14:317-21.
  37. Tajima Y., Watanabe D., Koshimizu U., Matsuzawa T., Nishimune Y. Insulin-like growth factor-I and transforming growth factor-alpha stimulate differentiation of type A spermatogonia in organ organ culture of adult mouse cryptorchid testes. Int J Androl 1995;18:8-12.
  38. Castilla-Cortazar I., Quiroga J., Prieto J. Insulin-like growth factor-I, liver function, and hypogonadism in rats with experimentally induced cirrhosis. Hepatology 2000;31:1379.     

Հեղինակ. Հ.Յ.Անտոնյան (“Սուրբ Ներսես Մեծ” ԳԲԿ)
Սկզբնաղբյուր. Գիտական բժշկության հանդես ԱԱԻ 2.2011
Աղբյուր. med-practic.com
Հոդվածի հեղինակային (այլ սկզբնաղբյուրի առկայության դեպքում՝ էլեկտրոնային տարբերակի) իրավունքը պատկանում է med-practic.com կայքին
Share |

Հարցեր, պատասխաններ, մեկնաբանություններ

Կարդացեք նաև

Շագանակագեղձի բարորակ հիպերպլազիայով` ինֆրավեզիկալ օբստրուկցիայով հիվանդների մոտ դիտվող դետրուզորի մորֆոֆունկցիոնալ փոփոխությունները

Շագանակագեղձի բարորակ հիպերպլազիան (ՇԲՀ) համարվում է տարեց տղամարդկանց շրջանում ամենատարածված ուրոլոգիական հիվանդությունը: Ռուսաստանի Դաշնությունում և Եվրոպական մի շարք երկրներում ՇԲՀ-ն ախտորոշվում է 11,3% տղամարդկանց մոտ 40-49տ. հասակում և 81,4% տղամարդկանց մոտ` 80տ. հասակում [11]...

Ուռուցքաբանություն Ախտաբանական անատոմիա Մեդիցինսկիյ Վեստնիկ Էրեբունի 3.2012 (51)
Բիպոլյար ներմիզուկային մասնահատման առավելությունները միզապարկի քաղցկեղի դեպքում

Բանալի բառեր. միզապարկի քաղցկեղ, բիպոլյար ներմիզուկային մասնահատում

Առաջին հիշատակումները ներմիզուկային մասնահատման (ՆՄՄ) կիրառման վերաբերյալ հանդիպում են 16-րդ դարից: Հետագայում, գիտատեխնիկական առաջընթացին զուգընթաց...

Ուռուցքաբանություն Բուժման մեթոդներ Մեդիցինսկիյ Վեստնիկ Էրեբունի 3.2012 (51)
Շագանակագեղձի բարորակ հիպերպլազիայով պայմանավորված ստորին միզուղիների ախտանիշների դեղորայքային բուժման ժամանակակից մոտեցումները (գրականության ակնարկ)

Բանալի բառեր. շագանակագեղձի բարորակ հիպերպլազիա, էրեկտիլ դիսֆունկցիա, ֆոսֆո-դիէսթերազա 5-ի ինհիբիտորներ, ստորին միզուղիների ախտանիշներ

Տարեց տղամարդկանց շրջանակներում լայն տարածում ունեցող էրեկտիլ դիսֆունկցիան (ԷԴ) և շագանակագեղձի բարորակ հիպերպլազիայի (ՇԲՀ) հետևանքով առաջացող ստորին միզուղիների ախտանիշները (ՍՄԱ) սովորաբար ի հայտ են գալիս կյանքի 5-րդ և 6-րդ տասնամյակներում [11,15,24]...

Ուռուցքաբանություն Բուժման մեթոդներ Մեդիցինսկիյ Վեստնիկ Էրեբունի 3.2012 (51)
Լրիվ և բարդ մարջանաձև քարերի բուժման բաց վիրահատական մեթոդ` պիելոլիթոտոմիա զուգակցված կոնտակտային լիթոտրիպսիայի հետ

Բանալի բառեր. միզաքարային հիվանդություն, պիելոլիթոտոմիա

Միզաքարային հիվանդությունը` իր տարածվածության (մինչև 5%), բուժման համար պահանջվող ծախսերի շարունակական մեծացման պատճառով համարվում է ոչ միայն ժամանակակից ուրոլոգիայի այլ նաև առողջապահական լուրջ հիմնախնդիր...

Բուժման մեթոդներ Մեդիցինսկիյ Վեստնիկ Էրեբունի 3.2012 (51)
Ամորձիների երկկողմանի Լեյդիգոմա (կլինիկական դեպք)

Բանալի բառեր. ամորձու նորագոյացություն, Լեյդիգոմա, ամորձու ինտերստիցիալ բջիջների ուռուցք

Հայտնաբերվել է 193 հրատարակում (Medline) մեծահասակների շրջանում Լեյդիգոմայի 480 դեպքի վերաբերյալ, այդ թվում 3 աշխատանք՝ ընդհանուր առմամբ 90 հիվանդի վրա կատարված հետազոտությունների վերաբերյալ [1-6]...

Կլինիկական դեպքեր Մեդիցինսկիյ Վեստնիկ Էրեբունի 3.2012 (51)
Շագանակագեղձի նեյրոէնդոկրին կարցինոմա (կլինիկական դեպք)

Բանալի բառեր. շագանակագեղձ, կարցինոմա, նեյորէնդոկրին

Վերջին երկու տասնամյակում շագանակագեղձի քաղցկեղը դարձել է լուրջ բժշկական և սոցիալական խնդիր: Արևմտյան Եվրոպայում և ԱՄՆ-ում շագանակագեղձի քաղցկեղը զբաղեցնում է տղամարդկանց մոտ բոլոր չարորակ նորագոյացությունների շարքում 2- րդ տեղը` իր տեղը զիջելով թոքերի քաղցկեղին...

Ուռուցքաբանություն Կլինիկական դեպքեր Մեդիցինսկիյ Վեստնիկ Էրեբունի 3.2012 (51)
Գերակտիվ միզապարկի և ինֆրավեզիկալ օբստրուկցիայի զուգակցման դեպքում վիրահատական բուժման արդյունավետությունը շագանակագեղձի բարորակ հիպերպլազիայով հիվանդների մոտ (գրականության ակնարկ)

Բանալի բառեր. միզապարկ, շագանակագեղձ, հիպերպլազիա

Մի շարք կլինիկական դիտարկումներ ցույց են տվել, որ շագանակագեղձի բարորակ հիպերպլազիայով (ՇԲՀ) զգալի թվով հիվանդների մոտ ինֆրավեզիկալ օբստրուկցիայի (ԻՎՕ) ախտանիշները զուգորդվում են գերակտիվ միզապարկի (ԳԱՄ) ախտանիշներով...

Ուռուցքաբանություն Բուժման մեթոդներ Մեդիցինսկիյ Վեստնիկ Էրեբունի 3.2012 (51)
Բիպոլյար ներմիզուկային մասնահատման կիրառումը միզապարկի քաղցկեղի դեպքում (գրականության տեսություն)

Բանալի բառեր. միզապարկի քաղցկեղ, բիպոլյար ներմիզուկային մասնահատում

Միզապարկի մակերեսային ուռուցքների վիրահատական բուժման հիմնական եղանակ է համարվում ներմիզուկային մասնահատումը (ՆՄՄ) [7,21,22]: Ներմիզուկային վիրահատությունների պատմական սկիզբը համարվում է 16-րդ դարը...

Ուռուցքաբանություն Մեդիցինսկիյ Վեստնիկ Էրեբունի 2.2012 (50)
Միզապարկի ֆլյուորեսցենտային ներմիզուկային մասնահատման բարդությունների նվազեցումը բիպոլյար եղանակի կիրառմամբ

Բանալի բառեր. միզապարկի քաղցկեղ, ֆլյուորեսցենցիա, բիպոլյար ներմիզուկային մասնահատում 

Միզապարկի մակերեսային ուռուցքների վիրահատական բուժման ստանդարտ է համարվում ուռուցքի ներմիզուկային մասնահատումը (ՆՄՄ)...

Մեդիցինսկիյ Վեստնիկ Էրեբունի 2.2012 (50)
Միջմիզուկային մասնահատումը շագանակագեղձի քաղցկեղի ժամանակ (գրականության տեսություն)

Շագանակագեղձի քաղցկեղը լուրջ խնդիր է ներկայացնում և տարեցտարի ավելի  մեծ ուշադրություն է գրավում: Վերջին տարիներին, հատկապես զարգացած երկրներում նկարագրվում է շագանակագեղձի քաղցկեղով հիվանդացության աճ...

Ուռուցքաբանություն Գիտական բժշկության հանդես ԱԱԻ 2.2011
Ամորձու մետախրոն քաղցկեղ

Ամորձիների ուռուցքներով հիվանդացությունը եվրոպական երկրներում կրկնապատկվում է յուրաքանչյուր 20 տարին մեկ: Միջին ցուցանիշը կազմում է 6,3 հիվանդ 100000 տղամարդ բնակչության: Մինչդեռ  մահացությունը  ամորձիների  քաղցկեղի ժամանակ  մնում է...

Ուռուցքաբանություն Գիտական բժշկության հանդես ԱԱԻ 2.2011
Շեքի շրջանի արտաօրգանային սարկոմա (կլինիկական դեպքի նկարագրություն)

Հիվանդ Ա.Վ., տղամարդ, 43տ, Ուռուցքաբանության ազգային կենտրոնի ուրոլոգիայի բաժանմունք էր ընդունվել` գանգատվելով շեքի շրջանի ուռուցքային գոյացության առկայությունից, ցավերից և դժվարամիզությունից: Հիվանդության...

Ուռուցքաբանություն Կլինիկական դեպքեր Գիտական բժշկության հանդես ԱԱԻ 2.2011
Բիպոլյար ներմիզուկային մասնահատում` «ոսկե ստանդարտի» նոր խոսք (գրականության տեսություն)

Ներմիզուկային վիրահատությունների պատմությունը սկսվում է XVI դարից, երբ ֆրանսիացի վիրաբույժ Ambruise Pare-ն վերականգնեց նեղացած միզուկի անցանելիությունը` կիրառելով կյուրետ և սրած լուսնացքավոր բուժ...

Վիրաբուժություն Գիտական բժշկության հանդես ԱԱԻ 2.2011
Միզապարկի քաղցկեղի էնդոսկոպիկ բուժման արդյունքների բարելավումը բիպոլյար ներմիզուկային մասնահատման կիրառմամբ

Միզապարկի մակերեսային ուռուցքների էնդոսկոպիկ բուժման ոսկե ստանդարտ է համարվում ներմիզուկային մասնահատումը (ՆՄՄ) [3]: Այն հետագա մորֆոլոգիական ախտորոշման հետ միասին հանդիսանում է փուլավորման առավել տեղեկատվական եղանակ...

Ուռուցքաբանություն Գիտական բժշկության հանդես ԱԱԻ 2.2011

ԱՄԵՆԱԸՆԹԵՐՑՎԱԾ ՀՈԴՎԱԾՆԵՐԸ